ဆူးငှက် ဆယ်တန်းအောင်လို့ ဆုချတာတဲ့ ————————————— စောစောက ကျွန်တော်ပြောသလိုပါပဲ။ အိမ်နှင့် ဆွေမျိုးတွေကပါ ခေါင်းပူနေကြတာ။ ကျွန်တော်က ဝတ္ထုတွေထဲက ဇာတ်လိုက်တွေလို ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်လောက် စိတ်ကူးယဉ်နေသူလေ။ သည်လိုနှင့် နောက် တစ်ပတ်လောက်နေတော့ မုံရွာက မမခင်ရီ ရောက်လာသည်။ မမ က ကျွန်တော် ၁၀တန်းအောင်လို့ဟု ဆိုကာ ဆုချမည်ဆိုသည်။ ထိုစဉ် ရပ်ကွက်သမဝါယမ လူကြီး ဦးလေးပုက သမဝါယမဆိုင်မှာ နေရှင်နယ်အမျိုးအစား စာပွဲတင်ရေဒီယို ၁လုံး ခွဲတမ်းချဖို့ ရှိတယ်။ မင်းတို့ လိုချင်ရင် ခွဲတမ်းချပေးမယ်ဟု ပြောတော့ မမခင်ရီက ထိုရေဒီယိုကို သမဝါယမဆိုင် ထုတ်ဈေးနှင့် ဝယ်ပေးသည်။ ထိုစဉ်က ရေဒီယိုလေးကို သမဝါယမဆိုင်သို့ မမခင်ရီနှင့် သွားထုတ်ရစဉ် ပျော်သော အပျော်မှာ မာစီဒီဘင် ကားအသစ်ကြီး ရှိုးရွန်းက သွားထုတ် ရသကဲ့သို့ဟု နှိုင်းချင်လှသည်။ ဆိုင်အတွင်း…
Read Moreသူတို့အိမ် အခန်း (၈၁)
