ဆူးငှက် လက်ငုတ်လက်ရင်း အလုပ် —————————– မန္တလေးသို့ အဘတို့ ရောက်ကတည်းက ဆောက်ကာနေထိုင်ခဲ့သော ကျွန်တော်တို့ အိမ်ကလေးမှာ အတော်ကို စုတ်ချာနေပါပြီ။ ထိုအခြေအနေတွင် အဘနှင့် အမေကလည်း ဆီရောင်းရတာ အဆင်မပြေတော့။ အစ်မအငယ်ဆုံးက ပန်တျာကျောင်းတက်တော့ ဝါးတန်းကနေ ဘတ်စ်ကားစီးရသည်။ အဝတ်အစားလေးတွေ အထိုက်အလျောက် ဝယ်ပေးရသည်။ တော်ပါသေးရဲ့ အစ်မတို့ ပန်တျာကျောင်းက တစ်လလျှင် စတိုင်ပင်ခေါ် ပညာသင်စရိတ်က ၂၅ကျပ်ရသည်။ အဘက အစ်မရသော စတိုင်ပင်စရိတ်ငွေလေးတွေကို စုထားပေး၏။ အစ်မ သွားရေးလာရေး အဆင်ပြေဖို့ စက်ဘီးလေး တစ်စီး ဝယ်ပေးမလို့တဲ့။ ထို့ကြောင့် ရပ်ကွက်လူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သော ကိုအေးကြီးကို မိန်းမစီးစက်ဘီး တစ်ပတ်ရစ် သင့်တင့်တာလေးရှိရင် ပြောပါ ဟု မှာထားသည်။ ဆီရောင်းဖို့ အဆင်မပြေတော့သော အဘကို ဦးလေးသောင်က သူ့ဆီစက်က ဘွိုင်လာမီးထိုးအလုပ် ပေးလိုက်၏။ နေ့စား တစ်နေ့…
Read Moreသူတို့အိမ် အခန်း – ၁၄
