MT(VOM)
ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကြီးမားဆုံး ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံလို့ ကြွေးကြော်လေ့ရှိတဲ့ အိန္ဒိယပြည်ရဲ့ နိုင်ငံရေးဟာ ဘယ်တော့မှ ငြိမ်သက်မနေခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ ဒေလီမြို့တော်ရဲ့ လမ်းမတွေပေါ်မှာ ဖြစ်ပျက်နေတာကတော့ သာမန်နိုင်ငံရေး ပွတ်တိုက်မှုတစ်ခုထက် ပိုပါတယ်။
ဟိန္ဒူအမျိုးသားရေးဝါဒ အလံတော်ကို လွှင့်ထူထားတဲ့ ဝန်ကြီးချုပ် နာရင်ဒရာ မိုဒီ (Narendra Modi) ရဲ့ တတိယသက်တမ်း အစိုးရအဖွဲ့ဟာ မထင်မှတ်ထားတဲ့ “လူငယ်နှင့် ကျောင်းသားလှုပ်ရှားမှု” တစ်ခုကြောင့် တုန်လှုပ်နေရပါပြီ။ ဒါကတော့ အခုတစ်လော နိုင်ငံတကာသတင်းတွေမှာ ရေပန်းစားနေတဲ့ Cockroach Janta Party (CJP) ဒါမှမဟုတ် “ပိုးဟပ်ပါတီ” လှုပ်ရှားမှုပါပဲ။
“ပိုးဟပ်ပါတီ” ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဘယ်လိုစတင်ခဲ့ပြီး ဘယ်သူတွေ ခေါင်းဆောင်လဲ ဆိုတာ ကြည့်ရအောင်။ဒီအမည်ဆန်းဆန်းနဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို တရားဝင် နိုင်ငံရေးပါတီတစ်ခုလို့ မထင်လိုက်ပါနဲ့။ ဒါဟာ လူမှုကွန်ရက်ပေါ်က သရော်စာ (Satire) ကနေ စတင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ လမ်းမပေါ်က တကယ့် ပြည်သူ့အင်အားစုကြီး ဖြစ်လာခဲ့တဲ့ လူငယ်ဦးဆောင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။
တရားလွှတ်တော်ချုပ် တရားသူကြီးတစ်ဦးက အလုပ်အကိုင်မဲ့နေတဲ့ လူငယ်အချို့ကို “ပိုးဟပ်တွေ၊ ကပ်ပါးကောင်တွေ” လို့ ခိုင်းနှိုင်းပြောဆိုခဲ့ရာကစပြီး လူငယ်တွေက အဲဒီနှိမ်ချမှုကို အားပြိုင်မှုသင်္ကေတအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလိုက်ကြပါတယ်။ “မင်းတို့ ဘယ်လောက်ပဲ နှိပ်ကွပ်ပြီး အဆိပ်ခတ်ပါစေ၊ ငါတို့က ပိုးဟပ်လိုပဲ ရှင်သန်ကျန်ရစ်နေဦးမှာ” ဆိုတဲ့ သရော်စကား နဲ့ အာဏာရ BJP (Bharatiya Janata Party) ပါတီရဲ့ အမည်ကို သရော်ပြီး “Cockroach Janta Party” (CJP) လို့ ခေါ်ဆိုခဲ့ကြတာပါ။
ဒီလှုပ်ရှားမှုကို အမေရိကန်ကနေ ပြန်လာတဲ့ နည်းပညာနှင့် ဒီဂျစ်တယ် ဆက်သွယ်ရေး စտրက်တီဂျစ် အဘီဂျိ က ဒစ်ပ်ကေး (Abhijeet Dipke) က အဓိက စတင်မီးမွှေးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူနဲ့အတူ ဆောရဗ် ဒတ်စ် (Saurav Das)၊ အာရှုတိုးရှ် ရန်ကာ (Ashutosh Ranka) စတဲ့ လူငယ်တက်ကြွလှုပ်ရှားသူတွေ ပါဝင်ကြပြီး လာဒက်ခ်ဒေသရဲ့ နာမည်ကျော် လူမှုရေးနှင့် ပညာရေးတက်ကြွလှုပ်ရှားသူ ဆိုနမ် ဝမ်ချွခ် (Sonam Wangchuk) ကပါ အစာငတ်ခံဆန္ဒပြပြီး ဝိုင်းဝန်းဝန်းရံပေးခဲ့ပါတယ်။
ပိုးဟပ်ပါတီရဲ့ ဦးတည်ချက်က ပညာရေးစနစ် စိစစ်သန့်စင်ရေး၊ စာမေးပွဲ မသမာမှုများ ပပျောက်ရေး၊ ဝန်ကြီးဌာနများ၏ ခြစားမှုကို ဖော်ထုတ်ရေးနဲ့ ဒီမိုကရေစီနည်းကျ တာဝန်ယူမှု တာဝန်ခံမှုရှိရေးတို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလှုပ်ရှားမှုရဲ့ အဓိက ပစ်မှတ်ဟာ ဗဟိုပညာရေးဝန်ကြီး ဒဟာမန်ဒရာ ပရာဒန် (Dharmendra Pradhan) ဖြစ်ပါတယ်။
အိန္ဒိယတစ်နိုင်ငံလုံးမှာ မေလက ကျင်းပခဲ့တဲ့ ဆေးတက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲ (NEET-UG) မှာ မေးခွန်းတွေ ကြိုတင်ပေါက်ကြားခဲ့သလို၊ စာမေးပွဲ ရလဒ်တွေမှာလည်း ကြီးမားတဲ့ မသမာမှုတွေ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပါတယ်။ ကျောင်းသားပေါင်း ၂ သန်းကျော်ရဲ့ အနာဂတ် ရေစုံမျောခဲ့ရပြီး စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းလွန်းလို့ ကျောင်းသား ၁၂ ဦးထက်မနည်း သတ်သေခဲ့ကြပါတယ်။ အလားတူ CBSE စာမေးပွဲ စနစ်များမှာပါ စနစ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ယိုယွင်းမှုတွေ ပေါ်ပေါက်ခဲ့တာကြောင့် ဝန်ကြီးအနေနဲ့ တာဝန်ယူမှုမရှိဘဲ ရာထူးက နှုတ်မထွက်မချင်း ဂျန္တာမန္တာ (Jantar Mantar) မှာ စခန်းချ ဆန္ဒပြနေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ပိုးဟပ်ပါတီဟာ ရှေးရိုးစွဲ ဆန္ဒပြပွဲတွေနဲ့ မတူဘဲ ပုံစံသစ်တွေကို သုံးခဲ့ကြပါတယ်-
သရော်စာနှင့် ပြက်ရယ်ပြုခြင်း (Satirical Politics): ဆန္ဒပြသူတွေဟာ ပိုးဟပ်မျက်နှာဖုံးတွေ တပ်ဆင်ကြတယ်။ “Make in India လို့ ငါတို့ တောင်းဆိုခဲ့တာ၊ မင်းတို့က Leak in India ပဲပေးတယ်” ဆိုတဲ့ ကြွေးကြော်သံတွေနဲ့ အစိုးရကို လှောင်ပြောင်ကြပါတယ်။
မိုဒီအစိုးရနဲ့ နီးစပ်တဲ့ အဒါနီ (Adani) ကဲ့သို့သော စီးပွားရေးသူဌေးကြီးတွေရဲ့ “ခရိုနီ စီးပွားရေးစနစ်” ကြောင့် ပညာရေးနှင့် အလုပ်အကိုင် နယ်ပယ်တွေမှာ ပုဂ္ဂလိက မာဖီးယားတွေ လွှမ်းမိုးလာတာကို ပိုးဟပ်သင်္ကေတများ သုံး၍ လူမှုကွန်ရက်ပေါ်မှာ ထိုးနှက်ခဲ့ကြပါတယ်။
ရဲတပ်ဖွဲ့က တားဆီးချိန်မှာ ပန်းစည်းများ ပေးအပ်ခြင်း၊ ဘာသာရေးထက် ပညာရေးစာအုပ်များကို ကိုင်ဆောင်၍ ဆန္ဒပြခြင်းတို့ဖြင့် အစိုးရ၏ အကြမ်းဖက်မှုကို သာလွန်သည့် နည်းလမ်းဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့ကြပါတယ်။
အတိုက်အခံ အိန္ဒိယ အမျိုးသားကွန်ဂရက် (INC) ပါတီနှင့် ယင်း၏ ခေါင်းဆောင် ရာဟူး ဂန္ဓီ (Rahul Gandhi) တို့ဟာ ဒီဆန္ဒပြပွဲကို ကောင်းကောင်းကြီး အသုံးချဖို့ကြိုးပမ်းလာတာလည်းတွေ့ရပါတယ်။
ကွန်ဂရက်ပါတီရဲ့ကျောင်းသားအဖွဲ့အစည်းများဖြစ်သော NSUI၊ စိုရှယ်လစ်ကျောင်းသားအဖွဲ့များ (AISA, SFI) တို့ဟာ CJP နဲ့အတူ လမ်းမပေါ် ထွက်လာခဲ့ကြပါတယ်။
လွှတ်တော် (Parliament) မိုးရာသီအစည်းအဝေး စတင်ချိန်မှာ ကွန်ဂရက် အမတ်တွေက လွှတ်တော်တွင်းမှာ ဝန်ကြီး ပရာဒန် နှုတ်ထွက်ရေးအတွက် ဟိန်းဟောက် တောင်းဆိုခဲ့ကြပြီး လမ်းမပေါ်က CJP တိုက်ပွဲကို လွှတ်တော်တွင်းအထိ သယ်ဆောင်သွားခဲ့ပါတယ်။
အာဏာရ BJP အစိုးရနဲ့ ပညာရေးဝန်ကြီး ပရာဒန်တို့ကတော့ ဒီလှုပ်ရှားမှုကို အလွန်အမင်း တင်းမာစွာ တုံ့ပြန်ခဲ့ကြပါတယ်။ဝန်ကြီး ပရာဒန်က ပိုးဟပ်ပါတီမှ လူငယ်များကို “အကြမ်းဖက်သမားများ၏ B-Team (B-team of terrorists)” ဟု ပွင့်လင်းစွာ စွပ်စွဲပြောဆိုခဲ့ပြီး တိုင်းပြည်ကို ဖြိုခွဲချင်သူများ၏ ကြိုးဆွဲရာ ကနွေနေကြသူများဟု အမည်တပ်ခဲ့ပါတယ်။
ဒေလီရဲတပ်ဖွဲ့က ဆန္ဒပြပွဲများကို ပိတ်ပင်ခဲ့ပြီး မျက်ရည်ယိုဗုံးများ၊ ရော်ဘာတုတ်များကို အသုံးပြု၍ အကြမ်းဖက် ဖြိုခွင်းခဲ့ရာ လူငယ်နှင့် ဆန္ဒပြသူ ၁၈၀ ကျော် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြပါတယ်။
ပြဿနာကို ငြှိမ်းသတ်ရန်အတွက် CBI (ဗဟိုစုံစမ်းရေးအဖွဲ့) ကို စာမေးပွဲမသမာမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခိုင်းပြီး တာဝန်ရှိသူအချို့ကို ဖမ်းဆီးပြခဲ့ပါတယ်။
၁၉၇၅ ခုနှစ်တုန်းက ဝန်ကြီးချုပ် အင်ဒီယာ ဂန္ဓီ (Indira Gandhi) ဟာ ဂျာယာပရာကသ် နာရာယန် (JP) ဦးဆောင်တဲ့ ကျောင်းသားနှင့် ပြည်သူ့ဆန္ဒပြပွဲကြီးကြောင့် အကျပ်ရိုက်ကာ တိုင်းပြည်ကို “အရေးပေါ်အခြေအနေ” ထုတ်ပြန်ခဲ့ရပြီး အာဏာစက် ယိမ်းယိုင်ခဲ့ဖူးပါတယ်။
မိုဒီလည်း အဲဒီလို ဖြစ်သွားနိုင်သလား ဆိုတော့
အပြည့်အဝတော့ မတူနိုင်သေးပါဘူး။
မိုဒီမှာ ခိုင်မာတဲ့ ဟိန္ဒူအမျိုးသားရေး မဲဆန္ဒရှင်အခြေခံ (Hindu Nationalist Base)၊ စီးပွားရေး မဟာမိတ်များနဲ့ မီဒီယာအင်အား ထိန်းချုပ်နိုင်မှုတွေ ရှိနေပါသေးတယ်။ သို့ပေတဲ့၁၉၇၅ ကဲ့သို့ပင် “အဓိက တွန်းအားမှာ လူငယ်နှင့် ကျောင်းသားများဖြစ်နေခြင်း”၊
အစိုးရက လူငယ်များကို “နိုင်ငံတော်သစ္စာဖောက်/အကြမ်းဖက်သမား” လို တံဆိပ်ကပ်လာခြင်း တို့သည် အင်ဒီယာဂန္ဓီ ခေတ်က မှားယွင်းခဲ့သော သမိုင်းခြေလှမ်းများနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်နေပါတယ်။
မိုဒီ ဟာ ရာထူးမှ ချက်ချင်း ပြုတ်ကျမသွားနိုင်သေးသော်လည်း သူ၏ “စိန်ခေါ်၍မရသော သံမဏိအာဏာစက်” မှာမူ စတင်ကျိုးပဲ့နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
BJP အစိုးရ ဟာ ဘာသာရေးနှင့် အမျိုးသားရေးမှိုင်းဖြင့် မဲဆွယ်လေ့ရှိသော်လည်း၊ အိန္ဒိယ၏ မျိုးဆက်သစ် Gen-Z လူငယ် တွေဟာ “အလုပ်အကိုင်၊ စာမေးပွဲသန့်ရှင်းရေးနှင့် အနာဂတ်” ကို ပိုမို ဦးစားပေးတောင်းဆိုလာကြပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
တတိယသက်တမ်း အစိုးရဖွဲ့ထားရတဲ့မိုဒီအတွက် ပညာရေးနှင့် အလုပ်အကိုင် ပျက်ကွက်မှုသည် အဓိက အားနည်းချက်ဖြစ်လာပြီး လာမည့် ပြည်နယ်ရွေးကောက်ပွဲများတွင် CJP လှုပ်ရှားမှုက မဲရလဒ်များကို သိသိသာသာ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။ ”ပိုးဟပ်” လို့ နှိမ့်ချခံခဲ့ရတဲ့ လူငယ် တွေ ဟာ ဒီနေ့ မှာ မိုဒီအစိုးရကို အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် ပြည်သူ့အင်အားစုကြီး ဖြစ်ကြောင်း သမိုင်းဝင် သက်သေပြလိုက်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်ပါတော့တယ်။
MT(VOM)
