Category: ဆောင်းပါး

    ဆူးငှက်   စာရေးစာပွဲ သေးလေးပေါ်က တယောသံ ——————————————– ၆၆လမ်း ရဲသိပ္ပံတိုက်ခန်းလေး၏ အပေါ်ထပ် အနောက်ဘက်အစွန်းမှာ ကျွန်တော်တို့ အိပ်ခန်းလေးရှိသည်။ ၁၂ပေ× ၈ပေ အကျယ်လောက် ရှိမှာပေါ့။ ခုတင်ခြေရင်း ၃ပေလောက် အလွတ်လေးမှာ ပုသိမ်ကြီး သမဝါယမ သင်တန်းကျောင်းက စာသင်ခုံပုံစံ စာပွဲလေးချပြီး စာရေးသည်။ ထိုစဉ် ကျွန်တော့်မှာ ဝါ့ခ်မင်း ကက်ဆက်လေးရှိသည်။ ကျွန်တော်စာရေးထိုင်း တယောကိုတင်ရီ၏ violin cocerto ခွေလေးကိုပဲ ဖွင့်ဖြစ်သည်။ ထိုခွေလေးဖွင့်ပြီး စာရေးရလျှင် အလွန်ချောသည်။ ကျွန်တော်ကလည်း ထိုခွေလေးကိုကြိုက်လိုက်သည်မှာ အခုထိ မငြီးမငြူ ဖွင့်ဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုခွေလေးက အဆိုမပါဘဲ သီချင်းတွေချည်း တယောဝိုင်းဖြင့် လက်စွမ်းပြ ဖြစ်သည်။   ထိုခွေ၏ ဂီတနှင့် တီးလုံးများ စီမံခန့်ခွဲသူမှာ တယောကိုတင်ရီဖြစ်ပြီး ရန်ကုန်နှင့် မန္တလေးရှိ…

Read More

    မန္တလာ ဆရာမျိုး   “လူတစ်ယောက်၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အင်အားအကြီးဆုံး လက်နက်မှာ ပညာဖြစ်ပြီး၊ ပညာရရှိရန် အကောင်းဆုံးလမ်းကြောင်းမှာ စာဖတ်ခြင်းဖြစ်သည်” ဟု ဆိုလျှင် လွန်မည်မဟုတ်ပေ။ လူတစ်ယောက်၏ အသိပညာ၊ အတွေးအခေါ်၊ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် ဘဝအမြင်တို့ကို တဖြည်းဖြည်း ပုံဖော်ပေးသည့် အရာမှာ စာအုပ်များဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့ခေတ်တွင် မိုဘိုင်းဖုန်း၊ လူမှုကွန်ရက် (Social Media) နှင့် ဗီဒီယိုတိုများ၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် စာဖတ်သည့် အလေ့အကျင့်သည် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာသည်ကို စိုးရိမ်ဖွယ် တွေ့မြင်နေရသည်။ သတင်းအချက်အလက်များ ရယူရန် လွယ်ကူလာသော်လည်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်သည့် အလေ့အကျင့်ကတော့ လျော့နည်းလာ နေပါသည်။       စာဖတ်ခြင်းသည် စာမေးပွဲအောင်ရန်၊ ဘွဲ့ရရန် သို့မဟုတ် အလုပ်အကိုင်ကောင်းတစ်ခု ရရှိရန်အတွက်သာ မဟုတ်ပေ။ စာဖတ်ခြင်းသည်…

Read More

    ယူနန်၁၂ပွဲ ဈေးတန်း ————————       နန်းတော်ရှေ့ဆရာတင်က ‘အင်းလျားရေတစ်စည် လောက်တော့ လိုချင်ပါတယ်။ ဝယ်ချင်ပါတယ်။ ရွှေမန်းသူတွေ ရေခေါ်ချိုးတော့ တစ်မျိုးလှသနော်… မိုးပေါ်ကျသူလို့ ရေးစပ်ခဲ့သည်။ ညိုညိုခဲခဲ မန္တလေးသူလေးတွေ ရန်ကုန်သူတွေလို ဖြူမွတ် ဝင်းအိ လှစေချင်တာ ဆရာတင့်ခေတ် ကတည်းကဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့ ခေတ်မှာတော့ လမ်း၃၀နှင့် ၆၆လမ်းတဝိုက် “ယူနန်၁၂ပွဲ ဈေးတန်း” က ဖြူဖြူဖွေးဖွေး နောက်ပေါက် မန္တလေးသူလေးတွေကို ကြည့်ကြည့်ပြီး ခေါင်းတယမ်းယမ်း ဖြစ်နေရသည်။ မြန်မာမှာ ‘၁၂ ပွဲဈေးတန်း၊ ‘၁၂ ပွဲဈေးသည် ဆိုရင် နားလည်ပြီးသား ဖြစ်သည်။     အနယ်နယ်အရပ်ရပ် ဇာတိအသွယ်သွယ်က ကုန်အမျိုးမျိုးကို မြန်မာပြည်အနှံ့ လှည့်လည် ရောင်းချကြတာ။ ဘုရားပွဲဈေးတန်းဟာ သူ့တို့အိမ်၊ သူတို့ရွာပါ။ ကျောက်တော်ကြီးပွဲလို၊ ရွှေဘို…

Read More

    ဆူးငှက်     စင်တင်များနှင့် မန္တလေး ————————– ၁၉၉၀လွန်ကာလ အနောက်တောင် ကျုံးထောင့် ရေပေါ်ဥယျာဉ် စင်တင်မှ စလိုက်သည်မှာ ထိုစဉ်က လူသူ အသွားအလာ နည်းပါးသည့် သိပ္ပံလမ်းပေါ်မှာလည်း စင်တင်တေးဂီတနှင့် ဘီယာဆိုင်တွေ အပြိုင်းအရိုင်း ပေါ်လာသည်။ မြောက်ပြင် မြင်းပြိုင်ကွင်းအနီးက စင်တင်ကလည်း နာမည်ကြီးလာသည်။ ထို့အတူ မျက်ပါးရပ်စစ်တပ်ဝင်း အနောက်ပေါက်က စင်တင်၊ အရှေ့ကျုံးထောင့် ၂၄လမ်းက စင်တင်၊ ဘူတာကြီးအနောက်ဘက် ၇၉လမ်းပေါ်က စင်တင်သာမက မြို့လယ်ခေါင် ဈေးချိုအပေါ်ထပ် တိုက်တန်းကြီး အပေါ်ထပ်စင်တင်၊ ကျောက်သွေးတန်းက စင်တင်တွေလည်း ထင်ရှားသည်။     ထိုစင်တင်များတွင် လူငယ်ကြိုက် ဆိုသော်ငြား ထိုစဉ်ကာလ ဝင်ငွေကောင်းသော အရောင်းအဝယ်သမား၊ ကျောက်သမား၊ ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းပိုင်ရှင် ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းဆရာများက အများဆုံးဓာတ်ကျသည်။ သူတို့က ခေတ်ပေါ်လည်း ရသည်။ မြန်မာသံလည်းရသည်။…

Read More

ဆူးငှက်   ဝန်ထမ်းသက်သာ ရံပုံငွေ အစီအစဉ် ————————————–     ယခင်က ထိုနေရာတဝိုက်သည် ဆိတ်ငြိမ်ရပ်ကွက်ဖြစ်သည်။ အင်္ဂလိပ်ခေတ်က စီဗီလိုင်းဟု အမည်ပေးပြီး ဆတ်ကျောင်း(ရဲသိပ္ပံ)၊ စက်မှုလက်မှု သိပ္ပံကျောင်း ပညာရေးမှူးရုံး၊ ရုံးကြီး၊ တီတီစီ ခေါ် ဆရာအတတ်သင်သိပ္ပံကျောင်း၊ ဝက်စလီ ခေါ် အ.ထ.က ၁၆၊ နှင့် အောင်တော်မူဘုရား၊ မဟာဝိဇိတာရုံတိုက်စသည့် နေရာများနှင့်ဆက်စပ်သည်။ မန္တလေး၏ အရှေ့စွန်း မြို့ကွက်လည်း ဖြစ်သည်။     အစိုးရ အရာရှိကြီးများ၏ ပြပေါက်နီးပါး ကျယ်သော လူနေခြံဝင်းကြီးများ ရှိသည်။ ၁၉၉၀ခုနှစ် နောက်ပိုင်းရောက်မှ ဈေးကွက်စီးပွားရေးနှင့် ဌာနဆိုင်ရာများ၏ ဝန်ထမ်းသက်သာ ရံပုံငွေ အစီသစဉ်များဖြင့် ရုံးများ ကျောင်းများ၏ ပတ်လည်တွင် လူနေဆိုင်ခန်းများတည်ဆောက်၍ အငှားချထားသည်။ ထိုအခါ ထိုနေရာတဝိုက်သည် မန္တလေး၏ ယူနန် စားသောက်တန်းပမာ စည်ကားသွားတော့သည်။…

Read More

ဆူးငှက်   မပန်းခက်နှင့် မုံရွာ ဘုတလင်ခရီး ————————————-     ကျွန်တော်လည်း အိမ်သို့ပြန်ရောက်သည်နှင့် ကိစ္စများမြောင် လူတို့ဘောင်၏ အပူလုံးတွေက ထုံးစံအတိုင်း ရိုက်ခတ်ဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အရင်ကလို ဝမ်းနည်းစိတ် အားငယ်စိတ်ခြင်း ယူကြုံးမရ အပူလုံးမကြွတော့။ ဘာဖြစ်သင့်ပြီလဲ၊ အဲ့ဒီဖြစ်သင့်သည်ကို လက်ခံလျှင် ဖြစ်ချိန်တန်ပြီလား ဆိုသည်ကို ညစဉ် အိပ်ရာထဲ နဖူးပေါ် လက်တင်ကာ စဉ်းစားနေရလို့ အိပ်ရေးပျက်ပေါင်းများပြီ။ ထိုစဉ်ကာလ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ နွေဦးရာသီရောက်တိုင်း မြန်မာနိုင်ငံသို့ တစ်ခေါက်တစ်ကြော့ လာတတ်သည့် ဂျပန်နိုင်ငံသူ မြန်မာစာသုတေသီ မပန်းခက်က မန္တလေးရောက်ခိုက် အိမ်သို့ အလည်ရောက်လာသည်။ သူက ကျွန်တော့်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် “ဆရာ ဆူးငှက် နေထိုင်မကောင်းဘူးလား” ဟု မျက်ရိပ်မျက်ကဲကြည့်ပြီး ချက်ချင်း မေးသည်။     ထို့နောက် စကားစမည်ပြောပြီး ကျွန်တော်တို့…

Read More